Onze Ziel en de Ziel van de Wereld

1.Onze ziel en de ziel van de wereld

Ruim zeventien jaar geleden werd ik aangetrokken door de titel van een conferentie die destijds in Z. Duitsland werd gehouden. “ Crisis van de Aarde, Crisis van de Ziel”.  Het was in een tijd van mijn leven dat ik steeds dieper werd geraakt door de diepe crisissen van mensen van onze tijd. Ik zag mensen die zich maanden en maanden in heftige  zielsbewegingen bevonden.  Ja in crisissen die tot op de bodem van de ziel gingen en veel meer waren dan een z.g. burn out of overspannenheid. Existentiële, transpersoonlijke crisissen. Mensen die het niet meer trokken en geen zin meer konden geven aan hun eens zo voorspoedige en veelbelovende leven.

Ik wist ergens heel diep dat het klopte, dat thema van de conferentie.  Maar over de crisis van de Aarde had ik nog weinig bewustzijn, laat staan hoe de crisis van de ziel verbonden zou zijn met de crisis van de Aarde. De conferentie waar ruim tweehonderd hulpverleners en pastors samen waren,  was voor mij het beginpunt van een totale verandering in mijn zielsbegeleiding van mensen.  Ik was heel erg verwonderd dat psychiaters e.a. hulpverleners zich bezig hielden met de crisis van de Aarde en met de noodzaak van een nieuw paradigma voor de hulpverlening en begeleiding van mensen.  Er werd gesproken over spirituele noodtoestanden ( Spiritual Emergencies)  en het spirituele ontwaken en opengaan dat daardoor werd ingezet. ( Spiritual Emergence).

Die dagen, luisterend naar de vele sprekers, de schoonheid van muziek en de intensiteit van workshops hebben mijn bewustzijn op indringende wijze geopend. Niets was meer hetzelfde sindsdien. Ik maakte kennis met Stanislaus Grof en zijn vrouw Christina die de processen van intense spirituele transformatie al hadden beschreven in hun boek  “The Stormy Search for the Self”.  Zij leerden mij dat de echte heling en transformatie plaats vindt in de z.g. “ongewone bewustzijnstoestanden”,  die zo kenmerkend zijn voor de diepste crisissen van mensen.  Ik zag steeds dieper wat er met de mens in onze tijd aan het gebeuren is en hoe juist de ervaringen van verlies, angst om de toekomst van de Aarde en het leefmilieu, de stress van moeten functioneren los van de weg die de ziel eigenlijk al zo lang wil gaan, een dergelijk spiritueel transformatie proces in gang kan zetten.

Ondertussen zijn er vele jaren voorbij gegaan en wat deze nieuwe inzichten van destijds me hebben gegeven is een grote rust, bij alles wat een mens kan overkomen. Steeds weer te kunnen zeggen:   “ Het is ok.  Het komt goed, je bent precies daar waar je nu moet zijn. Je wordt door alles heen op een diepgaande manier in een proces gezet van steeds groter bewustzijn.”

Een dergelijk proces is nu wat onze wereld nodig heeft: sterke mensen brengt het voort . Mensen  die met een open geest, een gevoelige ziel en een diep verstaan van wat er aan het gebeuren is in het bewustzijn van de mensheid, hun weg gaan en anderen meenemen en bijstaan.  Dit proces van spirituele transformatie hoort net zozeer bij het menselijk leven zo als ook onze fysieke groei deel is van onze levenscirkel. Hoe komt het toch dat juist dit proces vaak zo gepatologiseerd wordt. Gezien wordt als het lot van de kneusjes die het leven nou eenmaal niet aankunnen.

2. Donkere Nacht van de Aarde   – Donkere Nacht van onze Ziel

Overal om ons heen zien  we de wereldwijde crisis van de gemeenschap van leven van de Aarde; haar ecosystemen, haar wateren, leven, heel de gemeenschap van de mensen waar dan ook. Het is niet meer weg te denken van ons menselijk leven en wie let op de omvang en de aard van de rampen kan niet anders dan concluderen dat de mens diep geraakt wordt in alles wat de Aarde overkomt.

Filippijnenoverstromingen1_thumb.jpg

Overstromingen in Luzon, Filippijnen, 2011

Daarnaast zijn er de crisissen in het hart van de mensen; alles wat een mens tegenkomt op de levensweg. Hebben deze twee crisissen iets met elkaar te maken en hoe dan?

De mens van nu die zijn ogen opent voor de situatie van de Aarde en haar leven,  kan niet anders dan het lijden en de vernietiging van leven overal om zich heen zien. Het kan lang duren voordat iemand dit wil en kan zien. Het is net als met ons persoonlijk proces:  we kunnen onze ogen afwenden en dan gaat de pijn en de ontzetting om wat we zien ondergronds. Ieder verlies aan leven om ons heen en het besef ervan is een stukje zielsverlies; d.w.z. onze ziel voelt niet meer.

Onze pijn voor de wereld is net zo werkelijk geworden dan onze pijn voor persoonlijke stukken van ons leven. Want we zijn immers deel van heel het proces van de Aarde op dit moment.  Onze groei in bewustwording op persoonlijk niveau is deel van het proces van bewustwording zoals het al miljarden jaren in beweging is. We zijn niet afgescheiden van de wereld, zelfs al zouden we het willen. We zijn cellen in het grote kosmische lichaam.

Wat de Aarde en haar leven  overkomt, overkomt onze ziel, overkomt ons persoonlijk.  Als een deel van het kosmische lichaam wordt getraumatiseerd – in het lijden van onze mede-schepselen, mens, dier of plant of in de teloorgang van onze planeet – dan voelen wij dat trauma ook in ons systeem, hoewel we er niet altijd ons van bewust zijn .

Als het grote kosmische lichaam ziek wordt door vervuiling en vergiftiging en nucleaire technologie dan zullen we het ook op een semi-bewust niveau meemaken.

We hebben de neiging deze pijn te blokkeren, want het is pijnlijk, beangstigend en we moeten er toch mee kunnen omgaan. En naarmate de situatie verergert, wordt de ontkenning meestal erger.

3. Ecologische bewustwording als een weg van spirituele groei

In de geest en op het zielsniveau van bewuste mensen van onze tijd spelen zich intense processen af. Niet meer alleen van louter persoonlijke aard en dus met betrekking tot onze innerlijke transformatie. Maar van kosmische aard: een transformatie van kosmisch bewustzijn betreffend. Het gaat om ons proces van groei van bewustzijn in een evolutionaire context.

In het begin was bewustzijn; het was in het moment waarop uit niets tijd en ruimte werden geboren. Alle grote godsdiensten en spirituele tradities – schatkamers van een diep gezamenlijk oer – weten, spreken over een Intentie, een Initiatief waaruit alles ontstond. Een oer-gebaar van Liefde, een overvloed aan welwillendheid, een niets anders kunnen dan Zichzelf delen en manifesteren. In dat moment, drie seconden na de oerknal, is er ZIJN.

Alles wat geworden is, nog ooit zal zijn, was als ontwerp aanwezig in dat moment. Sommigen noemen het Goddelijke Oorsprong, Goddelijk ontwerp, Grote Ordening, Hogere Wil van de schepping. Hoe ieder het benoemt en een plaats geeft in het leven kan heel verschillend zijn. Maar wie diep luistert naar zichzelf op deze plek, wéét en dat wéten delen we met alles wat leeft en bewustzijn heeft. Wie de vogels beluistert in de lente, weet dat vogels wéten, en de rivier en de roos ook. En de boom die zich uit een zaadje naar het licht beweegt. Zo zijn we allen samen geworteld in het evolutionaire proces, begonnen lang voordat we bestonden en er weet van konden hebben. De Godsvonk diep in ons wezen is daar thuis!

Nu de sprong naar vandaag en ik bedoel echt vandaag. Miljoenen mensen of zelfs meer hebben de afgelopen jaren,  in toenemende mate kennis genomen van de processen die zich aan ons milieu en de Aarde voltrekken.

Ik noem het maar onze persoonlijke ecologische crisis in het kader van de wereldomvattende ecologische crisis.

 

De mens gaat zichzelf verstaan vanuit zijn plaats in heel het evolutionaire proces. Wanneer dat gebeurt, zal er in de spirituele groeiweg van een mens letterlijk álles veranderen: voorgoed is hij opgenomen in de stroom van bewustzijn waaruit alle creatiekracht voortkomt. Een onstuitbare energie, liefde en wéten baant zich een weg.

Het is een nog ongeschreven wet dat de persoonlijke transformatie en groei enkel kan plaats hebben binnen een grote evolutionaire context. Gebeurt dit niet, dan is er uiteindelijk stagnatie. En kennen we niet al te goed de wijzen waarop dit gebeurt? Massaal opbranden, zingeving-vragen, depressies, diepe gevoelens van eenzaamheid van een vaak kosmische omvang,  zoals de zogenoemde kosmische thuisloosheid ,  ecologische angst, etc.

Het ontbreken van een heldere visie op wie we zijn, maakt dat we als mensheid de richting kwijt zijn van waarheen we ons bewegen. Het ontdekken van een wijze van weldadige aanwezigheid van de mens voor de Aarde zal ons leiden naar een levensvatbare toekomst voor alle leven op Aarde. Daar vindt een mens echt welzijn en diepe kracht. Daar is de mens weer verbonden met de Kracht van het Begin.

Wetenschappers hebben ons de afgelopen eeuw binnengeleid in de schoonheid en het mysterie van het ontstaan van alle leven. Al wat wij (kunnen) weten, is een oproep en een dringende uitdaging om mee te werken aan het behoud van leven en zo een volgende stap in de evolutie van de Aarde en al haar leven te versnellen.

Zo worden we uitgedaagd om in onze meditatieve momenten en op zoveel andere wijzen, onze rol als mens te doorgronden vanuit heel de geschiedenis van leven van kosmos en Aarde.

Dit is deel van onze groei in zelf-validatie in de context van onze plaats in de Aarde-gemeenschap.

De groeiende verbinding met ons diepste Zelf, onze Essentie, vertaalt zich in een groeiend mededogen met onszelf en met ieder levend wezen. We zullen in elkaars ogen de pijn en de verrukking lezen, de vreugde om de vervulling die de Aarde en haar leven ons geeft en de stille daadkracht om met héél ons leven het Grote Leven te koesteren en te beschermen.

We zullen het Grote Verhaal van Kosmos en Aarde steeds dieper gaan verstaan. Het zal een spiegel blijken te zijn van alle persoonlijke groei en ontwikkeling, want hoe zou die anders zich voltrekken als naar het model van het evolutionaire proces.

We zullen onszelf begroeten in al onze creatiekracht en potentie; met wat onze Aarde nu nodig heeft en wat ieder kan geven op de meest unieke manier die er is: je eigen manier!

We zullen opnieuw ervaren hoe de sacrale dimensie die alles doorlicht, ons doet stralen en ons handelen glans en vastigheid geeft. De uitgedroogde en verschraalde bronnen van religiositeit, inspiratie en inzicht zullen weer stromen.

4. Als Kosmisch Bewustzijn doorbreekt: met Nieuwe Ogen zien

Elke persoonlijke crisis die wij bewust doorleven is een twijgje aan de boom van kosmische wijsheid en weten. Ieder moment van heling en integratie  is uitdrukking van de unieke Eenheid die alles omvat en doordringt.  Steeds meer zullen we verstaan hoe onze persoonlijke crisissen, transformatie en integratie en de groei van menselijke bewustzijn in het algemeen,  in elkaar grijpen.  We doen nooit meer iets voor onszelf alleen, altijd komt het ten goede aan het Grote Geheel, want alles is met alles verbonden.

Wie de weg van persoonlijke heling gaat, zal vroeg of laat de geboorte van zijn kosmische ziel mogen ervaren. Wat wordt daarmee bedoeld en hoe ervaar je dit?

We worden een kanaal voor kosmische liefde. Het is a.h.w. een verschuiving van bewustzijn. De wereld, de Aarde, je eigen leven, het is nog steeds wat het is.  Maar je ziel heeft haar weg gevonden in Goddelijk bewustzijn. Je ziet met nieuwe ogen, de immense schoonheid, goedheid en verbondenheid van alles.  Je innerlijk leven gaat nu je uiterlijke leven veranderen en nu handel je vanuit die diepe eenheidservaring en een immens mededogen dat in je is opgestaan.

Evolutionair bewustzijn ontwaakt: je begrijpt waartoe je bent gekomen, waarheen de mensheid op weg is. Een nieuw Aardebewustzijn  is ontwaakt . Een nieuw roepingsbesef is gekomen en je neemt moeiteloos en met passie je taak op in deze beslissende fase van de mensheid.

De toekomst komt naar ons toe, in en door ons hart heen.

De spiritueel ontwaakte mens: heeft voeling met het Grote Geheel. De mystieke mens is geboren; de kosmosmens.  Deze mens spreekt een volledig JA uit tegen God en de Schepping. Vanuit de diepte van eigen ziel en de verbinding met alles wat is. Het is één en hetzelfde geworden. Alles is heilig geworden. Achter alle dingen licht iets veel groters op.

 5.Tot Slot:  Je bent een vat voor God in deze wereld

 

Enkele gedachten uit het slot van De Burcht ( C. Myss)

 

“Elke keer als leefgemeenschappen door een crisis zijn gegaan, zijn er mystici opgestaan om zich tot hen te richten. Als verborgen engelen van het Goddelijke komen ze uit alle rangen en standen tevoorschijn…..Mystici brengen het goede van een cultuur in veiligheid en brengen dat over naar de geboorte van een volgende cultuur. Mystici zijn  geen stille vaten van God, vergis je niet. …Ze worstelen met de grote vragen van leven en dood. …Ze inspireren anderen doordat ze in overeenstemming leven met de leiding van hun ziel, door hun intensiteit en helderheid. Mystici herkennen de tekenen dat de ziel van een gemeenschap stervende is  en bewusteloos is geworden. Ze hebben de moed om door de gewone angsten heen te kijken…..

Je wordt naar binnen geroepen zodat je ook naar buiten de wereld in kunt gaan. Te midden van je aardse chaos ontdek je een passie die je kunt volgen. Die brengt je voor het moment nog meer chaos, maar onder de oppervlakte zul je een nieuwe orde; een goddelijke orde aantreffen”.

Pag.325- 326 ISBN 978 90 6963 799 0

Misschien is een nieuw openbaring gaande

en ontwaakt een ervaring van bewustzijn

van de grootsheid en sacrale kwaliteit

van het proces van de Aarde.

Sinds de tijd van de sjamanen

heeft de mensheid dit amper meer ervaren

maar in zo’n vernieuwing

ligt hoop voor de toekomst

voor onszelf en de hele Aarde

die wij bewonen.

Thomas Berry ( Great Work, p.106)

Bijgewerkt, juli 2017, Elly Verrijt