Ziel-in-Beweging

De Reis van de Ziel

Kom, dan gaan we samen op reis door het landschap van je leven. We gaan weer terug naar wat je ziel wist toen je begon te beseffen in welke ruimte en wereld je terecht was gekomen. We gaan weer leren om te zien met de ogen van het kind in ons, dat de Aarde heeft verkend en bewonderd en zich veilig gevoeld heeft in de armen van Moeder Aarde. We gaan weer zien hoe de omstandigheden van ons leven, die we zelf niet hebben bepaald, onze ziel hebben gevormd en kleur hebben gegeven.

We gaan terug naar de dromen van onze jeugd en jongvolwassenheid. De opdracht weer zien waarmee we naar de Aarde zijn gekomen en die we mogelijk gaandeweg wel eens hebben ingeruild voor iets anders. Hoe onze weg tot hiertoe is geweest en wat we daar zijn tegengekomen op onze weg en wat soms pijnlijke sporen heeft getrokken in onze ziel. Daarin hebben we veel mogen leren en werd ons veel wijsheid gegeven.

Dat is de lange weg van ons spiritueel pad. Als we die niet gaan, zullen de pijnlijke plekken van ons leven zich steeds blijven herhalen.

We gaan naar de stilte van ons hart en onze binnenkamer waar we in de intimiteit met onze ziel ontdekken dat we niet alleen zijn. Dat er zich al een leven lang een wonderlijke dialoog heeft voltrokken. Iets, iemand leidt ons leven, zo vertrouwd als ons diepste zelf. Wie thuiskomt in eigen ziel, vindt de grootste vriend(in) denkbaar. Zo vertrouwd, zo barmhartig, krachtig en zo kwetsbaar tegelijk. We zullen ervaren dat we steeds opnieuw worden uitgedaagd naar onze eigen spirituele diepten te peilen.  Geen leven dat boven onze dagelijks beslommeringen zweeft en waar we ons veilig kunnen terugtrekken, maar een weg doorheen alles wat we tegenkomen op ons pad.

Het is een ethisch besluit, als we ooit in ons leven ingaan op de roeping om één en onszelf te worden en de hoogst mogelijke potentie ons geschonken, vorm te geven. En de moed te hebben om de leiding van ons leven in handen van de ziel te leggen. ( Ziel, sawal, soul, Seele, de niet fysieke dimensie van ons zijn, de Goddelijke Essentie in ons.)

Onze ziel terugvinden –  de verbinding met onze spirituele bestemming

Daar gaat het over in de reis van onze ziel. De dorst naar vreugde en gelukzaligheid. We dienen steeds weer de verbinding met onze ziel terug te vinden. Albert Schweitzer, die als arts zoveel jaren doorbracht in de oerwouden van Afrika schreef over de ziel als volgt: “Niemand kan een definitie geven van de ziel. De ziel is dat gevoel van iets hoger dan onszelf, iets dat onze hoop en gedachten, onze aspiraties beweegt en doet uitreiken naar een wereld van schoonheid, waarheid en goedheid. De ziel is het verlangen om in de wereld van licht te ademen en het nooit te verliezen –  kinderen van licht te blijven”.

Mijn ziel is iets wat me veel meer gegeven wordt dan dat ik er iets aan kan bewerken…Hoe groot is het mysterie van die eerste cellen die mijn leven in gang zetten en die tot leven kwamen door de adem van onze ziel. Onze ziel is niet te scheiden van het universum waarin we geboren zijn. In iedere ziel heeft God de wereld lief en wordt de wereld op een unieke manier gered”. Pierre Teilhard De Chardin.

Er zijn zoveel manieren om de ziel te beschrijven. Ieder mens die ooit geboren is gaat zijn / haar unieke weg.  Daar omheen weeft zich de unieke weg van iedere mens. Van die weg bestaat er geen routekaart. Een mens zal met vallen en opstaan, zoekend en tastend die weg gaan, als hij besluit om tot bewustzijn te komen. Kom we gaan leren om te luisteren naar de bewegingen van onze ziel.

Twee manieren om de reis aan te geven wil ik hier kort beschrijven. Het is het grondpatroon. Daarom heen beweegt de unieke weg van iedere mens. Onze weg van verandering en groei doorheen alle gebeurtenissen in ons leven kunnen we niet ten diepste bevatten: de essentie er van is deel van heel de voortdurende transformatie van kosmos en Aarde, zoals dit proces zich manifesteert in de evolutie. Zo is ons kleine leven een uitdrukking van wat zich in het groot voltrekt. Altijd weer getekend door kosmische processen van geboorte en verschijnen, groei en ontwikkeling, chaos en verandering, dood en weer een nieuwe cirkel van leven en groei.

Het is de reis van de ziel, hoe onze ziel groeit en rijpt, is de eerste weg van de ziel. Maar de ziel zal enkel rijpen en groeien als het via een Aarde-pad is. Als de verbinding met de Aarde en al haar leven alle aandacht krijgt en wij weer thuis komen in de Kosmos en de kring van leven van de Aarde.

We kunnen spreken over vier keer geboren worden

De eerste geboorte is wanneer we uit de moederschoot de wereld ingaan. De tweede is de puberteit, wanneer het kind zich losmaakt van het web van ouderlijk gezag en ouderbewustzijn en onafhankelijk tegen de wereld zegt: “Hier ben ik”. Dan komt de derde geboorte wanneer uit de chaos en de conflicten van een ego -gestuurd leven het spirituele zelf of de ziel zich manifesteert. In religieuze taal noemen we dit een wedergeboorte: het leven van de ziel vanaf het begin was wakend gebleven. De vierde geboorte is wanneer de mens door de deur van het leven weer terugkeert naar het ongekende land verder dan de dood, daar waar zijn oorsprong lag en vanwaar we zijn gekomen. Aan ieder mens de keuze hoe vaak we geboren willen worden! Gaan we voor de volheid van ons leven met alle pijn en het niet oplosbare van ons leven omdat we niet anders kunnen, dan worden we wie we ten diepste bedoeld zijn.

De reis van de held

  1. Het sein van vertrek. Het is gekomen als je merkt dat alles niet meer zo vanzelfsprekend is als voorheen. Soms ervaar je dat je op bepaalde punten van je leven niet verder kunt. Vragen beginnen zich op te dringen die je tot dan toe nog kon afhouden. Je gaat jezelf gadeslaan. Je vraagt je af waar je nu staat. Tot waar ben ik gekomen? Je moet terug naar huis en je moet vertrekken. Je zoekt naar de mogelijkheid om alles achter te laten en te gaan. Je levensopdracht wordt opeens zo dringend: belangrijker dan al het andere. Gelukkig ben je als je die vraag hoort en je klaarmaakt voor vertrek.
  2. De roep. De bijbel, ( O.T.) verhaalt er over in het boek Jona. Jona heeft een opdracht gekregen. Hij wil niet en vlucht. Hij komt in de buik van de walvis terecht. Vaak betaal je het negeren van de roep met je innerlijk en / of lichamelijk niet welbevinden. Je mist de tekens en verdwaalt. En als je niet op weg gaat, weet je als je eerlijk blijft luisteren dat je een stuk leven laat liggen. Het is echter nooit te laat om het als noch op te pakken.
  3. De onderwereld: het rijk van je schaduw.   Zoveel is niet meer. Heel nieuwe aspecten van je gevoelsleven laten zich kennen. Je kunt er zo door overspoeld worden dat je niet meer helder ziet, denkt, voelt. Oude wonden breken open. Soms kunnen mensen de stroom van tranen niet meer onderdrukken. Depressie en duisternis komen op; dieper dan treurigheid. De reis van de ziel voert nu door moeras of donker woud. Je voelt dat je verdwaalt en je komt allerlei monsters tegen. Je leven lijkt één grote ontgoocheling. Schaamte over zaken in je leven dringt zich op. Er is geen weg meer terug. Je moet met het onbewuste aan de slag.
  4. De ervaring van het Allerheiligste: de ziel wordt helder. Nu begin ik mijn werkelijke wezen te ervaren. Er komt een nieuwe voeling met de weg die de ziel gaat. Alleen de ziel kent de verbinding met de werkelijkheid, met het Goddelijke. Ik ben die ik ben ( zelf identiteit) en ik ben een beeld van het Goddelijke. Ik ben een spiritueel wezen. Ik zie hoe alles met alles verbonden is. Dat besef van eenheid wordt in de mystiek illuminatie ( verlichting) genoemd. Het hart opent zich  nu. Ik ga waarlijk liefhebben want ik Zie de ander. Ik ben niet meer eindeloos op zoek naar de liefde van de ander. Het hart heeft rust gevonden. Dat is echter ook een punt vol gevaren. Je kunt verslaafd raken aan topervaringen. Goddelijke ervaringen bewaar je stil in je hart. Het gaat niet om ervaringen die je hebt gehad. Wat belangrijk is waartoe de ervaringen je aanzetten. De groei ligt in het liefhebben van wat er op je pad komt en onderweg blijven.
  5. De terugkeer naar het alledaagse. “Wat doe je na de verlichting”, vroeg eens een leerling aan de meester. Het antwoord was houthakken en water halen. Doen wat je te doen hebt. In het alledaagse ligt de groeiweg.

Deze vijf fases doorlopen we meerdere keren in ons leven! We zullen het ervaren. De held die thuis is gekomen zal steeds opnieuw weer vertrekken.

stock-photo-38118294-stone-staircase-leading-up-with-sunlight

Misschien voor het eerst in mijn leven

nam ik de lamp en liet mijn dagelijkse reilen en zeilen

en relaties waar alles duidelijk en overzichtelijk was

achter me en ging binnen in mijn diepere zelf

en ik daalde af naar de diepte waar ik vermoed dat de bron ligt van mijn kracht

maar naarmate ik dieper en dieper verwijderd raakte van gewone zekerheden

waarmee mijn sociale leven als het ware wordt doorlicht

werd ik me bewust dat ik als het ware

het contact met dit stuk van mezelf verloor.

Bij iedere stap van de afdaling ontdekte ik een nieuw iemand in mezelf

die ik niet langer meer bij naam kende

en die me ook niet meer gehoorzaamde.

En toen ik de zoektocht moest stoppen

omdat het pad onder mijn voeten gewoon ophield

zag ik een bodemloze diepte voor mij.

En daaruit verrees niet wetend van waar

de stroom die ik mijn leven durf noemen.

Pierre Teilhard de Chardin

Elly Verrijt, 2017