Mijn reflecties

DOp deze pagina deel ik met u wijsheid gepuurd uit mijn leerweg van de afgelopen jaren.


Deze weblog is nu klaar om uitgezet te worden en ik vertrouw die toe aan zovele zoekende en diep spirituele mensen zoals u waar dan ook. Niet omdat het zo bijzonder is wat ik heb te vertellen, maar speciaal en dat is iets anders. Het is net zo speciaal als uw ervaringen onderweg naar een veel intiemere relatie met kosmos en Aarde. En hoewel het ook naakt voelt, om dit te doen, is het een weg waar ik ook aan mag wennen. Ik leer het ook van anderen, die delen omdat de inzichten en ervaringen van ons allemaal zijn. De kosmos deelt haar inzichten en wijsheid mee aan mensen zoals jij en ik. Zo ontvang ik deze woorden omwille van het Hogere Goed en onze gezamenlijke groei in Bewustzijn en Ecologische Spiritualiteit.

Ik gaf me over aan wat ik vagelijk voelde dat ik moest doen. Toen ik op een nieuwe manier begon te schrijven aan deze weblog, stond mijn hand niet meer stil…alles vloeide. Op dat moment wist ik nog niet voor wie dan en zal wel het enig nut hebben? Zal iemand het ooit iemand lezen?  Och mijn ego wist van redeneren en het was niet van belang dit te weten, zelfs voor ik er aan begon. Tot het moment kwam dat ik me realiseerde: als het een vraag is voor het welzijn van de Aarde, dan doet het er niet toe wat ik denk…dan voel maar wat er is. Toen kwam er zoveel kracht, vreugde, inspiratie en ik weet als dit er is, dan is het goed. Al begrijp ik niet wat het eindresultaat zijn, want is dat dan belangrijk. Altijd weer dat ego. Doe maar, alles zal je gegeven worden en schrijf uit belangeloosheid en met Liefde.

Dus hier is het…Ik herinner me mijn zuster en maatje Hildegard: op haar veertigste na veel ziekte en moeilijkheden voelde ze de opdracht om wat ze wist en gezien had op te schrijven. Ze zit naast mij en zegt weer ; “Je moet het doen”, zoals die keer lang geleden toen ze me de mandala van de Kosmos gaf. ( pag:  Mijn Groeiweg en Inspiratie). Ik buig mijn hoofd en heb “ja” gezegd.. ( 8, 2017)

imagesCADS6PHQ Hildegard van Bingen, geïnspireerd door de Geest. De man is de monnik Volmar, die alles opschrijft.


In de Green Spirit e – Nieuwsbrief (http://www.greenspirit.org.uk) las ik een zeer bijzondere tekst, juist nadat ik deze woorden over Hildegard en haar delen via schrijven opschreef. Vaak merk ik, dat als ik na wikken en wegen een stap heb gezet, er tekenen van bevestiging komen uit een bron die veel groter en dieper is dan al mijn afwegingen. Zo ook deze keer. Woorden van James O’Dea.

Je hart is niet van jouw alleen. Iets bezitten doe je vanuit je verstand. Er is maar één hart in de hele kosmos. Alles wat leeft ervaart dit ene hart in verschillende mate. Een Nieuwe Aarde is mogelijk als we de vrijheid binnengaan van ons hart dat we  met zovelen delen. Maar als we op de stoep van de geest blijven staan zullen we steeds weer de oude wonden schilderen op een donker en overvol doek van de toekomst”

Ga je vandaag delen uit je hart? Dan zal het ene gezamenlijke hart van de kosmos groter worden!


 

wayne-teasdale1 Ik herinner mij Wayne Teasdale.  Een monnik geïnitieerd door Bede Griffits, een Engelse benedictijn die als Sannyasin in India heeft geleefd. Hij stuurde Wayne terug naar USA waar hij in een flatje in Chicago leefde als monnik. In 2002 had ik het geluk om deze man te ontmoeten. We lazen toen in De Gaarde met een groep zijn eerste boek  “Het Mystieke Hart” en toen ik dit vertelde gaf hij me zijn net verschenen boek  A Monk in the World. Nu lees ik dit boek weer opnieuw. “De Geest riep me de wereld in te gaan en een spiritualiteit van engagement te leven met hen die lijden en dat zijn we allemaal. Dit omvat ons verwant zijn met alles wat leeft, (  we zijn van hetzelfde bloed, e.v.) met de natuur, met heel de kosmos. Dat is onze “familie”  in de context van ons leven op deze kwetsbare planeet. Ik wil leven in het hart van God en in het hart van de wereld. ” In het boek dat hij me gaf schreef hij een opdracht, zegenwens voor de mensen van De Gaarde en voor mij: om een mystiek leven te mogen leiden voor het leven van de wereld. Twee jaar later overleed hij, nog amper vijftig jaar oud. Hij had zoveel geschreven over interreligieuze spiritualiteit en was lid van het wereldparlement van religies. Nu voor altijd monnik, brengt hij nog steeds velen samen van welke religie dan ook…Ik was diep onder de indruk en zo dankbaar voor die kostbare uren waarin hij me iets liet zien en ervaren van de innige schoonheid  van zijn verbinding met God en heel de kosmos.  ( 8, 2017)


Mystiek is een verlangen, niet mysterieus, maar een diep verlangen naar intimiteit met alles wat is.  Nu mag ik deze roeping steeds meer beleven in de intimiteit met de Aarde en kosmos. En God dan, vragen mensen soms. Wie niet begrijpt dat je niet dichter bij God kunt zijn dan in deze intieme relatie met alles, kan ik het ook niet uitleggen. Dat probeer ik al lang niet meer! Over grote dingen moet je uiteindelijk zwijgen, die vertellen hun eigen verhaal” ( 9, 2013)


“Zie overweging “Heb je monnik in je ziel al ontmoet? Categorie: Reis van de Ziel.  Heb jij de monnik in jezelf al ontmoet?  Misschien heeft die je wat te vertellen of te vragen. ( 8, 2017)


“Leven in het hart van de wereld, open voor de schreeuw van de Aarde en thuiskomen, bij de Ene”…  Elly Verrijt ( 8, 2017)


Mensen hebben het nu over mystieke ervaringen, zielservaringen. Ik ervaar in veel mensen een steeds dieper wordende verbinding met de kosmos en de Aarde en de wereld zoals die op ons af komt. Ze worden geleid door wat groter is dan ruimte en tijd. Sommigen noemen het God. Dat is een groot geschenk aan de wereld nu…het heelt de Aarde en haar leven. ” ( 9, 2013)


“Geef je woordeloos over als je vriend zegt; Kom. Ik zal je mijn Gelaat laten zien. Je verlangt om naar nieuwe bronnen van leven te worden geleid.  Wij werden in het geheim gevoed door wat IS buiten ruimte en tijd. Kom en samen blijven we zoeken naar meer….” De ziel van Rumi, ( 6, 2014)


 

42996824-het-bos-in-samenstelling-van-de-natuur

 


“Laat je niet verleiden zijwegen in te gaan. Je verliest de weg in je eigen ziel en je gaat dwalen. Toch gebeurt het steeds weer, uit angst voor de eisen van de echte weg of omdat je het contact met je ziel kwijtraakt. Het ego is altijd op zoek om het kompas over te nemen. Er is echt moed voor nodig om onvoorwaardelijk trouw te zijn aan het pad dat je ziel gaat. Je hoeft niet uit te zijn op woorden en affirmaties van anderen. Je weet hoe het is om met je unieke Zelf in verbinding te zijn. Je weet dat je ten diepste gekend bent en bemind”.  Elly Verrijt (5, 2014)


” De laatste  tijd ervaar ik een bijzondere eenheid in mezelf. De intense kosmische verbinding heeft me geopend om de schreeuw van de Aarde te horen en de verwondingen in het lichaam van Moeder Aarde te voelen. Meer en meer weet ik me een Stem van de Aarde te zijn, een ambassadeur voor de Schepping. Toch heb ik het nergens aan te danken deze bijzondere roeping te mogen leven. Alles is gave”. Elly Verrijt (8, 2017)


Christus is de motiverende kracht voor het Universum, volgens Teilhard de Chardin. Ook in deze fase van de Evolutie. Dit geloof ik ook. Deze kracht is werkzaam in de kern van mijn wezen en in iedere mens op deze planeet, die deze kracht toelaat. Als dit zo is dan is er hoop dat de mensheid een andere weg kan inslaan naar de toekomst voor alle leven”.   Elly Verrijt   ( 8, 2015)


0143 landschap

vrije foto internet


Als je de Aarde wilt behoeden en wil bijdragen aan de heling van het levensweb, laat je dan niet overspoelen door wat er op dit moment allemaal gebeurt.  Kijk diep naar de zielskrachten niet van mensen alleen, maar van gemeenschappen, van de Aarde zelf. Vindt je eigen grond en balans steeds weer in de verbondenheid met je ziel, daar is ook de verbinding met de Aarde en alle leven.  En voedt in de stilte het besef dat je gekomen bent in deze tijd en in deze wereld om de Aarde te dienen in haar transformatieproces. Breng mensen in contact met de vreugde van de Aarde en haar leven. Dan hoef je steeds minder te spreken over de huidige situatie van de Aarde. Ze gaan zelf verstaan hoe bijzonder deze tijd is.”

Uit mijn dagboek,  geschreven ergens onderweg tussen de Filippijnen en Nederland, 2010