Heb je de monnik in je ziel al ontmoet?

Over de monnik in mijn leven en haar gave aan deze tijd

Het beeld van de monnik is me heel dierbaar. Een leven lang is dit beeld met me meegegaan. Het bracht me in mijn jonge jaren tot bij de kloosterpoort, die ik toen niet binnenging. Ik koos voor een leven als religieuze die zich engageert in de “hot spots” van de wereld.

De monnik ( moniale, vrl.) is hij/zij die alleen gaat. Die luistert naar dat diepe verlangen in zichzelf. Naar dat verlangen in de ziel van iedere mens naar de stilte van de Bron. Aangetrokken door het zoeken naar het Geheim van alles, naar God.

Hoewel ik nooit voor een kloosterstijl van leven heb gekozen, is dat kern-verlangen steeds sterker geworden. Nu, na een intens werkzaam leven, komt zij steeds meer in mijn bewuste leven en zegt wie ze is.

De monnik in mij is dat deel van de ziel, dat nooit is ondergegaan in alles wat een leven kan vullen. Te midden van alles wat steeds weer aandacht vraagt blijft zij met onafgelaten trouw bij  haar opdracht, wakend bij de Bron in mij.

Zij leeft op die plaats van mijn ziel die weet te knielen, die weet wat verwondering en aanbidding is. Die weet wat kennen is en gekend zijn. Daar waar mijn geloof niet uitdooft en de hoop levend blijft, in welke omstandigheden dan ook.

De monnik in mij is dat deel dat wakend achter bleef en wachtte op mijn thuiskomst na intense nabijheid aan de wereld, mensen, aarde .

Zij is dat deel van mijn ziel dat weet wat bidden is en voortdurend bidt ( Rom. 8,26  ),  het nooit verleert en altijd weer ontvangt van de Eeuwige, de  Mededogende. Zij zingt in mij en zegent voortdurend al wat haar oog schouwt.

De monnik in mij is heel oud, heel wijs. Zij wéét van altijd al, is vertrouwd met wat de yogi’s zochten in de grot en het verlangen van vrouwen die zich lieten inmetselen in een kluis. De monnik blijft even onbevangen als het kind dat de Schepping ontdekt en wéét van de Maker.

Zij is thuis bij Hildegard en zoveel andere grote mystieke vrouwen en mannen, bij Jezus in zijn nachten op de berg en de Boeddha onder zijn boom. Dat deel van mijn ziel dat nooit rust en altijd in rust is.

De monnik heeft me bewaard voor mijn eigen ziel en leidt me steeds weer naar haar diepte. Zij is de vriendin van mijn ziel en weet de weg. Een leven lang is ze meegegaan, slechts gaandeweg heb ik haar weergevonden, terug bij de vertrouwdheid met haar in mijn vroege jaren.

Zij heeft haar plaats weer gevonden in mijn leven; dankbaar vervolgen we onze weg en zit ik aan haar voeten. Opgenomen in de kring van zoveel mannen en vrouwen van veel verschillende levensovertuigingen en religies.

Zij spreekt me aan:

“Je ziel hoeft zich niet uit te putten in wat zij al lang weet. Het enig belangrijke is je verbinding met de  Die was –in –het – Begin,  in de kern van je ziel. Daar is de kracht van de toe neiging, die alles samen houdt. Een kracht  groot genoeg om heel de kosmos samen te houden. Die kracht verbindt mij met de schepper van mijn ziel en met alles wat ooit was, is en zal zijn.”

Meer weten over hoe te leven als monnik? Mail gerust of reageer.

Heb jij de monnik in je ziel al ontmoet?

Elly Verrijt, 2014