Wensen voor Kerstmis en het Nieuwe Jaar

 

Wie in deze tijd van het jaar net voor de zon opkomt naar de zuidelijke hemel kijkt, ziet de Morgenster. De Morgenster is de planeet Venus; fel licht tegen een donkere hemel.

Er ligt een diepe symboliek in dit kosmische verschijnsel en het licht van Kerstmis. Een geboorte van Licht die verwijst naar pasgeboren en kwetsbaar kind. Een ster verschijnend bij de geboorte van het ware Licht, dat in de wereld kwam. Onze voorouders zagen het en begrepen…

Als we ons nu laten raken door dit teken wordt ons de weg gewezen naar een diepe zekerheid. “Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen” ( Joh. 1, 1-5 ). Licht verschijnt immers niet zonder duisternis. Weer verschijnt God in onze tijd en ruimte in alles wat leeft en geschapen is. Mysterie van Kerstmis, feest van de Goddelijke Geboorte, in 2017.

De mysticus Meister Eckhart noemt Kerstmis “de Godsgeboorte in de ziel van iedere mens”: nieuw bewustzijn uit een tijdloze Goddelijke Bron.

Laten we in dit Licht van Kerstmis op weg gaan, afgestemd op de mogelijkheden en de kansen van onze tijd. In al het donker straalt het Goddelijke Licht in ieders hart en in alle harten samen, in de op hand zijnde geboorte van een nieuwe mensheid. In de mededogende mens die het kwetsbare kind opneemt en beschermt, waar en hoe dan ook. De geboorte van de mededogende mens, die afgestemd is op de Goddelijke Wijsheid en Liefde in alles wat is. Die Leven behoedt en bewaart. Die toekomst schept voor alle nog ongeboren leven van onze Aarde. Voor de kinderen van de Aarde: die van mensen en van onze broeders en zusters de planten, de dieren, het water, de grond en de lucht.

Zo mogen we ook in het nieuwe jaar onze plaats innemen in het web van liefde en leven, want elk gebaar van liefde en zorg verwijst naar de geboorte van de toekomstmens: de mededogende.

Stelt U zich een Aarde voor vol mededogende mensen. Tot onze laatste adem; mededogen, kwetsbaarheid, liefdevolle aandacht, verwondering en schoonheid. Helende aanwezigheid in de kracht van onze jaren en in de stilte van ons einde.

In Den Beginne was Geboorte: Kerstmis 2017 verwijst naar dit Geheim. “Met de geboorte van Jezus vieren we ook onze goddelijke geboorte… Zo mogen we onze eigenlijke waardigheid begrijpen”. W. Jäger

….”Uit zijn overvloed zijn we allen met goedheid overstelpt” Joh. 1,17

Dankbaar mogen we terugkijken naar dit afgelopen jaar. Ons geleid wetend naar de voltooiing van onze levens en onze uiteindelijke geboorte. In het licht van de Morgenster samen op weg elke dag van het nieuwe jaar.

Zalig Kerstfeest en een heel Gelukkig Nieuwjaar.

free picture Geralt

 

 

Elly Verrijt, december 2017

Overweging bij alle conflicten in de wereld nu

Ieder van ons is een draad in het naadloze kleed van het collectieve onbewuste en de kleuren die we uitstralen en de aard van onze energie bepalen mede hoe dit kleed eruit ziet.

Vanuit dit hogere perspectief kunnen we letterlijk zien hoe sterk we met  elkaar verbonden zijn. Ieder is verantwoordelijk voor het grote geheel op de manier waarop we verweven willen zijn met dit grote kleed

De kleinste stap naar innerlijke vrede is een grote stap naar wereldvrede. Welke stappen kan ik zetten naar meer innerlijke vrede? Wat vraagt aandacht ?

Ik stel me de wereld voor zoals die vandaag is, wetende dat ik deel ben van het evolutionaire ontwerp van onze planeet. Ik kies te leven vanuit mijn diepste mogelijkheden in een geest van openheid, intellectuele integriteit en vrijheid.

Ik ben me ervan bewust dat ik een rol heb in het zich ontvouwende verhaal van de mensheid. Ik ben deel van het geheel en weet me verbonden. Mijn intenties resoneren diep in de harten en geesten van anderen.

Samen raken we de diepte aan van menselijke inventiviteit, creativiteit en collectieve heling.  Samen zijn we deel van de evolutionaire polsslag door ons te richten op onze gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de Aarde en haar mensen.

Het is mijn intentie om in een plaats van wijsheid, mededogen en innerlijke schoonheid te verblijven zodat ik kan dienen op de plaats waar nodig en werken voor het Grote Geheel en het goede in alles.

 Nieuwsbrief Institute of Noetic Science, vrije vertaling door Elly Verrijt

 

 

Mediteren met Thomas Berry : Het veld aan de overzijde van de beek

” Mijn eerste besef van het Grote Werk ( levensroeping) werd duidelijk toen ik ongeveer elf jaar was. We waren net verhuisd naar een nieuwe plek aan de rand van de stad ergens het zuiden van Verenigde Staten. Het huis lag op een helling en onderaan die heuvel stroomde een beekje en aan de overzijde daarvan bevond zich een veld. Op een middag in mei liep ik voor het eerst naar beneden, stak het beekje over en stopte om het landschap in mij op te nemen. Het veld was overdekt met witte lelies die boven het malse gras uitstaken. De krekels zongen en in de verte zag ik de bosrand met daarboven de wolken die voorbij dreven omzoomd door helder blauw. Het was een magische ervaring”.

Hij beschrijft dit moment als zo beslissend, het meest beslissend voor de rest van zijn leven. In zijn vele reflecties over het leven van de Aarde en de relatie van de mens met de Aarde is het dit moment dat richtinggevend is voor hem. Als het goed gaat met de wei, betekent dit dat mensen goed voor het milieu zorgen, dat de krekels zullen blijven zingen, de bloemen ieder voorjaar weer opkomen omdat het land niet overbemest is, dat de wei bewaard blijft en niet wordt overgedragen aan project ontwikkelaars om ook deze plek weer vol te bouwen. En mensen zullen de wei opzoeken omdat ze de verbondenheid met de Aarde in hun leven willen voeden.

Deze ervaring van Thomas Berry nu in deze overvloed van de wei in dit voorjaar en het seizoen van gras en bloemen.

Een meditatie over de wei in uw leven….of een andere plaats die een grote betekenis heeft in uw leven..Deze ervaring laat ons zien, hoe bepalend een diepe ervaring van verbondenheid met een plek, kan zijn in ons leven. Er gebeurt iets met onze ziel, als we worden aangeraakt door de magie van een plek.

Misschien is het tijd nu om naar uw wei, of welke plek het dan ook is op zoek te gaan, in uw herinnering…het is een zielsplek. Daar komt Moeder Aarde ons tegemoet, raakt ons aan, nodigt uit tot die oorspronkelijke verbondenheid…mogelijk vergeten maar niet verdwenen. Het is de plaats die de Aborginals benoemen als de plek waar je naam staat geschreven in de Aarde. Misschien is het de tijd om dit letterlijk te doen…

“Een levensvatbare toekomst van de Aarde zal alleen slagen als wij onze plek op Aarde herontdekken: niet een geografische plek, maar een plek in ons hart verbonden met het innerlijke “hart” van de Aarde ”     Th.Berry