Het Nieuwe Verhaal

Thomas Berry

(uit Dream of the Earth, hoofdstuk 10)

Het is allemaal een kwestie van het juiste verhaal. Wij zijn in de problemen gekomen omdat we geen goed verhaal hebben. We leven als het ware tussen twee verhalen in. Het oude verhaal over hoe de wereld is geworden zoals zij nu is en onze rol daarin, werkt niet meer. Een nieuw verhaal is er nog niet.

Het oude verhaal is ons lang van dienst geweest. Het heeft onze mentaliteit en onze waarden gevormd en ons levensdoelen gegeven. Daaruit zijn de acties voortgekomen die onze fysieke en culturele wereld gevormd hebben. Als we wakker werden wisten we waar we thuis hoorden, wat er van ons verwacht werd en wat ons te doen stond. We konden de vragen van onze kinderen beantwoorden. We wisten hoe het hoorde, wie er de fout in ging, en wat daaraan gedaan moest worden. Voor alles was een verklaring en een oplossing, omdat het verhaal klopte. Dat betekende niet dat alles van een leien dakje ging of dat er geen stommiteiten werden begaan, of dat iedereen ineens hartelijk tegen elkaar was. Maar het verhaal zorgde voor het raamwerk waarbinnen wij en de maatschappij op zinvolle wijze konden functioneren.

Maar nu werkt het oude verhaal niet meer. Het is disfunctioneel geworden, hoewel er nog steeds veel mensen zijn die er in blijven geloven. We beschikken over de meest geavanceerde technieken, business modellen, en informatie processors, maar het lukt de Westerse seculaire maatschappij niet meer om de diepere krachten op te wekken die nodig zijn om onszelf een nieuwe emotionele, sociale en spirituele plek te geven hier op Aarde. Zij die dit disfunctioneren wel voelen zijn op zoek gegaan naar een nieuw verhaal.

Sommigen vinden dat in religieus of politiek fundamentalisme of in New Age, maar ook in deze verhalen mist men de diepgang en de inzichten die nodig zijn. Wij mensen hebben dus een nieuw verhaal nodig, en het is logisch om maar te beginnen met een diepe bezinning op de menselijke situatie. Wat maakt het leven nu de moeite waard? Hoe is de huidige situatie hier op Aarde ontstaan? Welke kant moeten we op voor een zinvolle toekomst? Wat is het doel van het nieuwe verhaal? Deze laatste vraag is misschien nog het gemakkelijkst te beantwoorden: het nieuwe verhaal moet ons kunnen onderwijzen en gidsen. Het moet zowel ons, onze samenleving, als onze relatie met de Aarde genezen. En het nieuwe verhaal zal ook een nieuwe ethiek en spiritualiteit moeten bieden om dit alles mogelijk te maken.

Met verhaal bedoelt Berry een wereldbeeld of paradigma. Een wereldbeeld wordt doorgegeven en gehandhaafd door een “verhaal”….. het geheel aan gesproken en geschreven communicatie, vastgelegd in onze literatuur, wetten, religie, sociale structuur, moraal, cultuur, enz. Al die zaken en de gangbare, gemeenschappelijke interpretatie daarvan en het vertrouwen dat een bepaalde groep mensen daarin heeft vormt het wereldbeeld van die groep.

We weten allemaal hoe het Westerse, oude verhaal begon. Het begon met twee mensen, Adam en Eva in het paradijs. Door zich niet aan de regels te houden verstoorden deze twee de originele harmonie van de wereld. Het paradijs was niet meer, noch voor Adam en Eva, noch voor volgende generaties. Deze gebeurtenis leidde naar een religieusverhaal (wereldbeeld) dat er volledig op gericht was om als mens verlost te worden uit de verstoorde wereld, met het uiteindelijke doel om de paradijselijke situatie ergens anders terug te vinden (in de hemel).

Dit religieuze verhaal werd later geïntegreerd met het Griekse deelverhaal van een geordend heelal waar de hemellichamen in concentrische cirkels om de Aarde draaiden en waar het leven zich eindeloos vernieuwde door de seizoenen en jaren heen. Het latere Westerse denken voegde daar nog een hoofdstuk aan toe door de introductie van het evolutiebegrip over het ontstaan van de Aarde en haar leven. Dit deed echter geen of nauwelijks afbreuk aan het menselijke waardesysteem en spirituele beleving. In het algemeen bleef het bestaan op Aarde iets waarvan men uiteindelijk verlost wenste te worden. Het beste was om in de tussentijd de Aarde dan maar te ontginnen, en anderzijds flink te ordenen, ten behoeve van het persoonlijk en algemeen nut en welzijn. Deze doelstellingen, gekoppeld aan de menselijke nieuwsgierigheid en de opkomst van het rationalisme, leidden tot het ontstaan van de wetenschap zoals wij die nu kennen.

Wetenschappers doorvorsten alles, van de verste sterrenstelsels tot de kern van het leven en uiteindelijk de atomen zelf, en kwamen uiteindelijk tot een interessante ontdekking. Op de subatomaire schaal bleek materie zo goed als “leeg” te zijn en de gewaande bouwsteentjes van die materie losten als het ware op als je maar diep genoeg keek. In sommige onorthodoxe wetenschappelijke kringen ontstond het besef dat de mens de component in het universele evolutionaire proces was, waarin het universum bewust werd van zichzelf. De verlossingsgezinde religieuze gemeenschap kon deze en andere vernieuwende kosmologische opvattingen niet inkaderen en groef zich verder in met het vizier gericht op de kerkgemeenschap, een persoonlijke Verlosser en het toekomstige herstel van de paradijselijke situatie in de hemel. En zo is het nog steeds. Het religieuze en het wetenschappelijke verhaal bestaan gewoon naast elkaar. Soms zijn er serieuze avances en soms hebben ze flinke ruzie, maar over het algemeen gaat alles verder zonder al te veel introspectie. Men zou kunnen zeggen dat het menselijke avontuur hier op Aarde zich in een impasse bevindt. Er is nog geen nieuw verhaal.

Wat zouden de basiselementen zijn van het nieuwe verhaal? Het is duidelijk dat een van de primaire intenties van het universum bestaat uit het scheppen van variëteit. Van atomen en kristallen, planten en dieren, tot en met de mens, er is een enorme variatie. De verschillen tussen individuele mensen zijn grenzeloos, maar er is ook enorme variëteit in culturen, talen en historische ontwikkeling. En hier ligt ook de moeilijkheid, want voor zowel individuen als culturen blijkt het moeilijk te zijn om enige universele ordening te herkennen die als leidraad zou kunnen dienen. Voor iedereen is persoonlijke realisatie een unieke, creatieve gebeurtenis vanuit innerlijke en uiterlijke drijfveren. En die persoonlijke realisatie heeft op haar beurt ook weer een innerlijke en een uiterlijke dimensie.

Ieder wezen heeft de keuze of misschien wel de taak om zijn eigen innerlijke realiteit te articuleren. Die innerlijke realiteit is deels nog wereldlijk te noemen, zoals onze vriendschapsbanden en waardesystemen, maar zij is ook mysterieus en sacraal, het is onze ziel en de band met alles wat er is. Als een wezen deze innerlijke capaciteit wordt onthouden, belemmert dat het proces van het universum. De beleving van dat wat heilig is, is een totaalervaring. Het is niet mogelijk om de band met het sacrale deelsgewijs te ervaren (hoewel de intensiteit van die ervaring kan verschillen). Het universum openbaart zich niet in stukjes. Het is ons belevingsvermogen dat de beperkingen creëert. Door de opkomst van de wetenschap en de technologie gedurende de laatste twee eeuwen, is de beleving van de innerlijke dimensies danig achterop geraakt. De eindeloze innerlijke, mystieke wereld is voor een groot deel vergeten. Het enige overgebleven verhaal is volledig extern gericht. Het is van het grootste belang dat toekomstige generaties zich weer bewust worden van de innerlijke, mystieke realiteit en dat er een  (wereldbeeld) ontstaat dat ruim plaats maakt voor deze dimensies.

De dynamische Kracht achter het universum heeft vorm gegeven aan de sterrenstelsels, en aan onze zon, en uiteindelijk aan onze eigen planeet zelf. Het is dezelfde Kracht die de processen hier op Aarde voedt, die continenten, zeeën, de atmosfeer en het eerste eencellige leven laat ontstaan, tot en met de ongelooflijke variëteit van al die levende wezens, waarvan wij deel uitmaken. Is het dan ook niet die Kracht geweest die het proces heeft aangestuurd waarbij wij – na zoveel eeuwen – ons eindelijk gewaar worden van onze eigen rol in ditzelfde grandioze proces? Als wij ons realiseren dat we ons bewust kunnen gaan openstellen voor dezelfde Kracht en ditzelfde proces en haar wijsheid, dan kunnen we de toekomst voor de mens met meer vertrouwen tegemoet zien.

Big bang Universe Nasa 8                                                                            Big Bang,

Nasa, Free picture

 

 

 


Vertaling van Michiel Doorn, met toestemming van Thomas Berry . Opgenomen in Thomas Berry, Profeet voor de Aarde, 2009, Lulu Com  ID 8075919  5 800038 861780

Dream of the Earth, Thomas Berry ISBN 0-87156-622-2

 

Het Nieuwe Verhaal Vieren

1

DE KOSMISCHE TOCHT

In dit ritueel worden we binnengeleid in de ontzagwekkende ervaring van de ruimte en tijd van heel de kosmos.

Je kunt dit ritueel vorm geven en aanpassen al naar gelang de doelgroep en het kennis niveau van de groep.

Deze oefening laat stapje voor stapje zien hoe de kosmos, heel de schepping tot stand is gekomen. We worden ook meegenomen in de evolutie van de mensheid tot nu toe en zien hoe kort deze periode is in vergelijking met miljarden jaren wordingsgeschiedenis van de kosmos.

Tegen deze achtergrond kunnen we opnieuw voeling krijgen met de uniekheid van ons eigen leven.

De gebeurtenissen die gekozen zijn laten de geschiedenis zien, en zijn min of meer willekeurig . Je kunt je eigen selectie maken en gebeurtenissen toevoegen die voor de betreffende groep van belang zijn. Kijk naar wat belangrijk was voor je eigen streek of land. Voeg ook momenten toe uit de culturele, religieuze en etnische geschiedenis.

Benodigde materialen:

  1. Een touw, koord, dik garen. Zo symboliseer je de tijdlijn. Bijv. 1 miljard jaar is 5 meter.

Markeer de plaatsen op het touw; bijv. elke 1 miljard jaar.

  1. Zet grote kaars in het centrum en leg het touw uit op de grond, in cirkels.
  2. Een kaars voor degene die loopt
  3. Voor iedere gebeurtenis een waxine lichtje (met onderzetters)
  4. Kleine kaartjes met daarop in steekwoorden de gebeurtenis

Achtergrond Muziek: bijv.Fairy Ring van M. Rowland of andere muziek

Hoe het werkt:

. iemand leest de tekst voor, de verteller van het verhaal.

. iemand loopt met een kaars langs de uitgezette tijdlijn en steekt steeds het lichtje aan, nadat de tekst gelezen is van de gemarkeerde gebeurtenis.

. De lezer steekt de grote kaars aan bij het begin- in het centrum nadat de volgende tekst is gelezen :

” In het begin was de Droom

De Droom was bij God, de Droom was God

De Droom was bij God in het Begin.

Door de Droom is alles geworden en niets is geworden buiten de Droom.

En uit deze Droom schiep God het LICHT.

  • De lezer steekt de grote kaars aan, de kaars van het begin.
  • De kaars van degene die loopt wordt ontstoken aan de grote kaars. De lopen loopt nu langzaam langs de uitgezette lijn naar het eerste kaartje toe. Blijft staan en als de lezer de tekst heeft gelezen steekt ze het waxine lichtje aan. Dan verder naar de volgende markering etc.
  • Als de loper aan het einde is gekomen zegt hij/zij:

NU KEN IK HET VERHAAL VAN MIJN WORDING EN MIJN WEZEN.

  • Blijf nog even in de stille sfeer en laat de groep reageren, met een enkel woord. 2

Lezer:

15 miljard jaar geleden: Uit de Droom van het begin kwam het heelal voort. De kosmos bevatte alle Licht, energie en mogelijkheden van alles wat ooit zou en  zal zijn. Alles lag opgeslagen in waterstof.

14 miljard jaar geleden: De uitdijende energie begon langzamer te stromen, af te koelen zich te differentiëren en alle oer sterren werden gevormd en de Melkwegstelsels ontstonden. Sterren zijn gemaakt van waterstof en helium en consumeren zichzelf om zo zwaardere elementen te vormen.

5 miljard jaar geleden: Na een ontwikkelingsproces van tien miljard jaar botste onze Melkweg op de overblijfselen van de oer ster Tiamat en daardoor ontstonden ontelbare nieuwe sterren.

4.6 miljard jaar geleden: Onze Moeder ster in onze Melkweg, Tiamat, die zichzelf had geconsumeerd, stortte in elkaar. Door de intense energie van dat gebeuren werd ze omgevormd tot een gigantische nieuwe ster -supernova- . Haar sterrenstof werd de ruimte in geschoten en het zijn de zaadjes voor de chemische elementen.

4.5 miljard jaar geleden: De ontploffende sterrenstof vertraagde haar snelheid, koelde af , begon te condenseren tot een kring van planeten ontstond rond de overblijfselen van de ontplofte moederster – onze Zon- Ons zonnestelsel was geboren.

4.1 miljard jaar geleden: De Aarde, een bijzondere planeet koelde af en vormde geleidelijk een atmosfeer, oceanen en land.

4 miljard jaar geleden: In het water van de oceanen ontstonden langzaam aan meer ingewikkelde stoffen, dan aminozuren en eiwitten. De eerste cellen kwamen tot ontwikkeling en in die eerste cellen kwam de Aarde tot leven.

3.9 miljard jaar geleden: De Aarde leerde om zich te laten voeden door de Zon. Door de een-cellige microben leerde de Aarde om zonlicht op te nemen, zich te laten voeden door de zon. Foto synthese was uitgevonden en legde een basis voor alle toekomstige vormen van leven: ieder moet voeding ontvangen en zelf voedsel zijn.

2 miljard jaar geleden: Door afbraakprocessen van koolstof van de Aarde kwam zuurstof vrij en vulde de atmosfeer zich met die zuurstof. Nu kon alle leven zich verder gaan ontplooien.

1 miljard jaar geleden: Er ontstond een mysterieuze aantrekkingskracht tussen cellen onderling en de eerste enkelvoudige cellen begonnen zich op een seksuele manier voort te planten. Verschillende vormen van genetisch geheugen werden samengevoegd in hun nakomelingen en zo ontstonden eindeloze nieuwe vormen en mogelijkheden.

700 miljoen jaar geleden: De eerste multi-cellulaire soorten ontstonden. Snelle toename van creativiteit.

510 miljoen jaar geleden: De eerste vissen met ruggegraat kwamen tot leven. Zo werden de eerste zenuwstelsels van de aarde beschermd en werden zintuigen ontwikkeld.

425 miljoen jaar geleden: De eerste soorten verlaten het water van de oceanen. Ze hebben nu een vlies om zich heen en daarin zit hun eigen water om te kunnen overleven op het land. Zo werden zij de eerste land planten.

395 miljoen jaar geleden: Het mysterieuze verschijnen en uitsterven van de dinosaurussen. De eerste insecten verschenen en leven in gemeenschap met de eerste planten op het land.

210 miljoen jaar geleden: Tot nu toe was de Aarde een brok land. De Aarde brak uit elkaar en de continenten ontstonden en ook de zeeën. De Atlantische Oceaan werd gevormd.

150 miljoen jaar geleden: De eerste vogels , voortkomend uit de dinosaurussen, veroverden het luchtruim. De Aarde barstte uit in gezang.

120 miljoen jaar geleden: De Aarde werd overdekt met bloemen. Zij bereidden de komst van zoogdieren voor. Nu is er voedsel op Aarde en de Aarde neemt haar voedende taak op zich.

114 miljoen jaar geleden: De eerste zoogdieren kwamen tot leven: ze dragen hun jongen in hun eigen lichaam en voeden ze uit eigen overvloed.

67 miljoen jaar geleden: Het Kenozoicum, een tijd van geweldige creativiteit begon. In geen enkele periode van heel de kosmos is leven zo overvloedig als in de periode van de laatste 67 miljoen jaar. Heel de schepping bereidde zich voor op de komst van de mens.

40 miljoen jaar geleden: Nu zijn de verschillende soorten zoogdieren compleet.

2.6 miljoen jaar geleden: De eerste mens(achtigen) , met grotere hersens dan zoogdieren en een hoger ontwikkeld zenuwstelsel, verschenen. In hen ontwaakte de Aarde tot bewustzijn over zichzelf. De tijd van de stenen gereedschappen.

40.000 jaar geleden: De moderne mens (homo sapiens) verscheen. Nu ontstaat de taal. Deze mens begon Australië en Afrika te bevolken.

20.000 jaar geleden: Uit bloeiende matriarchale gemeenschappen verrezen Godinnen.Zij dragen de vruchtbaarheid en de overvloed van de Aarde. De eerste beelden van God waren vrouwelijke beelden.

10.000 jaar geleden: De toenmalige mensen ontdekten landbouw en veeteelt. Ze vestigden zich ook in Azië en Amerika.

5.200 jaar geleden: Een tijd van chronisch oorlogvoeren begon. Deze tijd duurt nog steeds voort.

5000 jaar geleden: Over heel Europa, Azië en Amerika werden gigantische stenen opgericht en geplaatst. Oorlogsgoden en mannelijke beelden van God gingen de overhand nemen.

3.500 jaar geleden: De wereldbevolking is gestegen tot 5-10 miljoen mensen.

3.200 jaar geleden: De Joden trekken weg uit Egypte, op weg naar het Beloofde Land.

2.500 jaar geleden: Ethisch en spiritueel bewustzijn bloeit op via werken van Confucius en Boeddha.

20… jaar geleden: Jezus van Nazareth wordt geboren en begint zijn zending van liefde en gerechtigheid voor heel de Aarde-gemeenschap.

400 jaar geleden: De volken van Europa eigenden zich hele continenten en hun culturen toe. De Slavenhandel begon en ook de vernietiging van inheemse culturen.

200 jaar geleden: Een periode van intense revoluties op sociaal, wetenschappelijk, religieus en technologisch gebied . Dit alles heeft onze huidige tijd getekend.

75 jaar geleden: Mensen ontdekten een uitdijend universum en een schepping in wording. De innerlijke structuren van atomen zijn niet leeg, maar vol leven.

35 jaar geleden: De mens die op weg was naar de maan, keek om en zag voor het eerst de Aarde als EEN en ZICHZELF. Deze gebeurtenis zal onze toekomst ingrijpend veranderen.

Nu kunnen alle mensen het verhaal kennen van de hele wordingsgeschiedenis van de kosmos, de hele aarde gemeenschap als een heilig gebeuren. Misschien is dit het begin van de wereld!

 

Degene die loopt zegt : Nu weet ik wie ik ben, waar ik woon en waar ik uit voortkom.

Genesis Farm,

Blairstown ,NJ, USA

Sr. Miriam T.Mc.Gilles

Het Verhaal van Onze Tijd

Het verhaal van onze tijd: de geschiedenis van de kosmos, de Aarde en alle leven.

De kosmos, het zonnestelsel en de Aarde zijn in zichzelf en in hun evolutionaire verschijnen voor de menselijke gemeenschap de primaire openbaring van dat uiteindelijke Geheim waaruit alles voortkomt.

1.Waar leven we? Waar bevinden we ons?

wereldbeeld, you are here

foto: Nasa Internet

 

Wij bevinden ons in de kosmos; er is geen plaats buiten de kosmos. De ruimte waarin wij ons bewegen ontvouwt zich binnen de kosmos. De tijd waarin wij leven, ontvouwt zich binnen de kosmos .

Wij leven in de kosmos, op de planeet Aarde: acht lichtminuten van de zon. De Zon is een miljoen maal zo groot als de Aarde.

Ons zonnestelsel bevindt zich in de Melkweg; 100.000 lichtjaren ver weg.  In het centrum van ons zonnestelsel is een zwart gat.

Ons zonnestelsel beweegt rondom de as van de kosmos; een omwenteling duurt 225 miljoen jaar. Ons zonnestelsel is één van de een triljoen sterrenstelsels. Iedere groep bestaat uit ongeveer honderd miljard sterren.

2. In een wordende en uitdijende kosmos.

In het begin van de 20e eeuw ontdekte Einstein dat de kosmos naar alle kanten uitzet. Dat wil zeggen, dat de kosmos moet zijn voortgekomen uit een bepaalde moment in de tijd. Wat hij ontdekte kon hij niet bevatten. Het veranderde zijn hele leven. Hij kon uiteindelijk aanvaarden dat heel de kosmos zich uitbreidt en nog altijd in ontwikkeling is. Wat wij nu kunnen bevatten is wat we weten na miljarden jaren geschiedenis van de Kosmos. Wat de Kosmos nog ooit worden zal, kunnen we nu niet weten.\

Bij het onderzoeken van de kosmos zien wetenschappers, waar ze ook kijken hoe clusters van sterren met een grote snelheid zich vanuit het centrum verplaatsen. Daarom zeggen we dat het universum zich uitbreidt, uitdijt. Als we de beweging van de sterren in omgekeerde richting zien, dan komt alles weer uit op hetzelfde punt uit. Zo weten we nu hoe de Kosmos is ontstaan. We hebben geleerd dat de Kosmos en alles wat ooit geworden is, ontstaan is uit iets zo groot als het puntje van een speld. Dat noemen we de oorspronkelijke Vuurbal. Deze uitbarsting van energie is zo groot geweest dat alle planeten, sterren, zonnestelsels en constellaties erin verdwijnen.

Dit is creativiteit, scheppingskracht. We denken bij creativiteit vaak in termen van een menselijke mogelijkheid. Maar laten we eens stilstaan bij de scheppingskracht die heel het universum doordringt.

3.Een nieuwe functionele Kosmologie: therapie voor onze cultuur en onze tijd.

Wat is een kosmologie en waarom is het belangrijk om een functionele kosmologie te hebben? Kosmologie is de geschiedenis van het ontstaan, de ontwikkeling en de bestemming van de kosmos vanuit een wetenschappelijk oogpunt. Vanuit de traditie is het de studie van de kosmos en de plaats van de mens daarin. Het is zowel een wetenschappelijk als ook een religieus begrip.

Twee van de grootste kosmologen uit de christelijke traditie zijn Thomas van Aquino en Dante. De bekendste kosmologen uit onze tijd zijn Carl Sagan en Stephen Hawking.

Kosmologie zoekt naar een antwoord op de vraag van alle mensen van alle tijden: wie ben ik, waar kom ik vandaan, wat heb ik hier te doen?

De fundamentele weg die ieder mens te gaan heeft, is de weg naar het centrum. Thuiskomen in de kosmos, weten waar we wonen. Weer gevoelig worden voor alles om ons heen.

Ieder kind kan het verhaal leren en horen:

Jij komt voort uit de energie en kracht

die heel de kosmos tot stand heeft gebracht;

het begin van de kosmos, is ook jouw begin..

Jij bent geboren uit het vuur dat de sterren vormde,

dat vuur leeft in jou.

 

big bang nasa 1

Begin. Afbeelding NASA

 

Alles komt voort uit een ultiem geheim, mysterie. Wat was er voor de vuurbal, is dezelfde vraag als waar komt alles vandaan, hoe is alles ontstaan.  Als we dieper binnengaan in het grote verhaal over het ontstaan van alle dingen, zullen we ontdekken hoe er steeds nieuwe dingen ontstaan in de kosmos. Als de vuurbal niet een bron van openbaring is, wat dan wel?

Mensen hebben altijd gezocht naar het begin van het bestaan. Heel de wetenschap is in de kern de ontwikkeling van de gevoeligheid en de ideeën die nodig zijn om te kunnen verstaan wat er om ons heen gebeurt. De plaats waar het Universum is geboren is 15 miljard lichtjaar van ons verwijderd.

Veel geleerden vinden dit de allerbelangrijkste ontdekking van onze tijd. Daarvoor is heel veel onderzoek nodig geweest. Maar een nog grotere uitdaging dan al het geduld en de inzet van ontelbare wetenschappers is de betekenis van dit alles te vinden voor het leven van de mensen nu.

De eerste ontdekkingen m.b.t. de Kosmos, vierhonderd jaar geleden brachten een splitsing teweeg tussen geloof en wetenschap. Het was immers een inbreuk op de traditionele wereldbeelden van die tijd. Nu zijn we op het punt gekomen dat het wetenschappelijk verstaan van het universum en de intuïtie van de mens omtrent de zin en de bestemming van het bestaan elkaar steeds meer vinden.

Wetenschap gaat nu een fase van wijsheid binnen. Het gaat om de betekenis van de mens in een zich ontwikkelende kosmos. Hieruit kan een nieuwe vitaliteit voortkomen, een vitaliteit die we zo hard nodig hebben bij de vragen waarvoor we ons als mensen temidden van de gemeenschap van leven op Aarde nu gesteld zien.

Dit nieuwe bewustzijn begint mensen te veranderen. Maar we hebben er nog amper woorden voor. Wat we nodig hebben is een voortdurende contemplatie van het universum en het ontstaan van alles. Leren hoe alles tot stand gekomen is, leren hoe het universum werkt en dit weten en ontdekken verbinden met ons dagelijks leven. Daaruit licht een nieuwe manier van menselijk bestaan op.

Het zoeken van de mens naar het begin van de Kosmos is er geweest sinds er menselijk bewustzijn was. Wat betekent het om mens te zijn in de kosmos? En deze vraag moet in iedere tijd weer opnieuw beantwoord worden.

Mensen hebben de heilige verhalen verteld en doorgegeven om antwoord te krijgen op hun vragen over de zin van het bestaan. Iedere tijd moet opnieuw een eigentijds antwoord op de bestaansvragen. Ook wij in onze tijd staan voor die dringende vragen.

In onze religie en geloof staan we stil bij de diepe vragen van de kosmos in de context van de klassieke geschriften. Maar leggen we de verbindingen wel diep genoeg? Met de actuele werkelijkheid van grond, lucht, water, de miljoenen jaren dat de Aarde met al haar leven zich ontwikkelde en het hele proces waardoor alles tot stand is gekomen. Dit alles wordt gezien en gehanteerd als wetenschap en is losgeraakt van de vragen naar zingeving.

DE OUDE KOSMOLOGIE functioneert niet langer, als gevolg van het moderne denken. We schijnen de diepere vragen niet meer te kunnen stellen in onze huidige wereld. Maar om volop mens te worden en onze plaats in te leren nemen in het grote geheel, zullen we weer rond het vuur moeten zitten en luisteren. Want wie wijdt de kinderen van nu in de kosmos in?

“Als reclame de scheppende kracht kan zijn in het vormen van het wereldbeeld van onze kinderen, dan is het hard nodig om een ander verhaal te vertellen over de KOSMOS en het leven.” Br. Swimme.

 

Kosmologie 2009

Inspiratie: Br. Swimme

Samenstelling Elly Verrijt

Het Nieuwe Verhaal

 

Vijftien miljard jaar geleden kwam in een enorme flits het heelal tot stand. Een oerenergie blies het tot bestaan met een intensiteit die nooit meer is voorgekomen in de kosmos. Met een geweldige kracht dijde het heelal uit in iedere richting zodat de elementaire deeltjes zich konden stabiliseren en de eerste atomen, waterstof en helium, ontstonden. Na een miljoen turbulente jaren kwamen de voortrazende deeltjes genoeg tot rust zodat de oer-vuurbal in deeltjes uiteen kon vallen en al een nieuwe fase in het wordingsproces van de kosmos aan.

Een miljard jaar ononderbroken nacht gaf het universum de gelegenheid om zich voor te bereiden op de volgende grote verandering. In diepten stilte sidderde het heelal van enorme creativiteit en schiep de sterrenstelsels: het Andromeda stelsel, de Virgo groep, Pegasus, Fornax, de Magelaanse Wolken, M33, de Coma groep, de Beeldhouwer, de Herculesgroep en ons eigen Melkwegstelsel; in totaal drie honderd miljard sterrenstelsels. Deze gigantische structuren draaiden rond in de leegte van de ruimte en veegden alle waterstof en helium bijeen in evoluerende stelsels en groepen van stelsels. Ieder sterrenstelsel gaf zijn eigen unieke vorm aan het heelal. Ieder bevatte een eigen interne dynamiek. Ieder bracht uit de eigen materie miljarden en miljarden primaire sterren voort.

 

expnding Universe Nasa 10

uitdijend universum, foto Nasa

De schitterendste sterren raasden door hun natuurlijke evolutie heen en ontploften in kolossale supernova’s die in lichtsterkte overeen kwamen met miljarden sterren. Zij spuwden het sterrenmateriaal de ruimte in. Nieuwe sterren werden gevormd uit deze materialen ontstaan tijdens processen van een miljard jaar radioactiviteit. De tweede generatie sterren waren rijker in potentie en meer complex van interne structuur omdat de primaire sterren al de elementen hadden gevormd: koolstof, stikstof, zuurstof, molybdeen, calcium, magnesium en de andere honderd elementen.

Vijf miljard jaar na het begin van de tijd kwam de ster Tiamat op in ons spiraalstelsel. Tiamat verrichte wonderen in haar helse buik en offerde daarna zichzelf op in een supernova explosie die deze nieuwe elementaire kracht in alle richtingen blies zodat het avontuur zich kon voortzetten.

Vijf miljard jaar geleden, nadat het heelal zich gedurende tien miljard jaar had uitgebreid en ontwikkeld, prikkelde onze melkweg een vredig drijvende wolk van overblijfselen van Tiamat en tien duizenden nieuwe sterren werden geboren. Enige daarvan werden kleine bruine dwergsterren. Andere werden superreuzen die snel opgloeiden als supernova’s. Anderen werden stabiele lang brandende gele sterren en nog anderen werden sluimerende rode sterren. Het heelal, dat op verscheidenheid uit was, bracht uit die zwevende wolk van elementen onze eigen ster voort, de Zon.

nasa 9 Expanding Universe

 

Nasa foto

Eenmaal tot bestaan gekomen bleek dat de Zon zichzelf kon ontwikkelen. De wolken elementen die erom heen zweefden werden weggeblazen en de rest werd een schijf met veel ringen waaruit de aan de zon gebonden planeten ontstonden: Mercurius, Venus, Aarde, Mars, Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus en Pluto.

De vroege planeten kookten met hun gesmolten en gasachtige materialen. Op Mercurius, Venus, Mars en Pluto, gingen de chemische combinaties spoedig over in rotsen en continenten en een korst, die tenslotte zo de dynamiek overheersten dat alle verdere creativiteit tot stilstand kwam. Op Jupiter, Saturnus, Neptunus en Uranus kwam de chemische creativiteit nooit verder dan eenvoudige samenstellingen en zij bleven gedurende miljarden jaren voornamelijk als gassen voortbestaan.

 

Op Aarde bestond de materie uit vaste stof, vloeistof en gas die van de ene in de andere vorm over gingen en een voortdurende chemische baarmoeder vormden waaruit vier miljard jaar geleden Aries, de eerste levende cel voortkwam. Dit kon gebeuren omdat er evenwicht bleek te bestaan tussen eigen interne dynamiek en de positie van de Aarde in het zonnestelsel.

Zon en planeten

De oercellen, prokaryoten genoemd (kernloze cellen), hadden de macht zich te ontwikkelen zoals de sterren en de sterrenstelsels, maar zij bezaten ook verbazingwekkende nieuwe gaven. De cellen konden zich belangrijke informatie herinneren, evenals de manier om zich te binden aan een andere levende cel. De cellen bezaten ook een nieuwe manier van creativiteit, zij maakten een chemische handschoen waarmee zij pakjes energie konden opvangen die door de Zon met de snelheid van het licht werden rond gegooid. Die chemische quantums gebruikten zij als voedsel.

Spiraalstelsels hebben de macht om continu sterren voort te brengen, maar sommige van de planeten die verschenen en enige tijd opbloeiden, zagen dat aan hun voortgang een halt werd toegeroepen, zoals in het geval van Jupiter en de andere planeten die rond de zon cirkelden. Zelfs in deze heksenketels van creativiteit, waarin het heelal zich blijft ontplooien over miljarden jaren, stopte alle belangrijke ontwikkeling zoals gebeurde op Aarde, een twee miljard jaar geleden.

eerste cellen

Aries en haar nakomelingen, de prokaryocyten (voorgangers van kernhoudende cellen), die hun waterstof opnamen uit de oceanen maakten daarbij zuurstof vrij in het systeem Aarde; de zuurstof verzadigde langzaam  het land, de zeeën en de atmosfeer. Zij veranderden de chemie van de Aarde met dit explosieve element waardoor de prokaryocyten onwetend de Aarde duwden in een uiterst onstabiele toestand; een toestand die zij zelf niet konden verdragen. Na enige tijd verdwenen de voornaamste groepen van prokaryocyten die opgeblazen werden door de zuurstof. Maar uit die crisis, die de stabiliteit van de hele planeet bedreigde, kwam Vikengla op, een nieuw en radicaal verbeterd wezen.

Vikengla was de eerste cel met een kern die niet alleen in staat was met zuurstof te leven, maar om deze gevaarlijke energie te veranderen in eigen voordeel, en daarom ziedde van creativiteit. De eukaryoten vonden de meiotische cel (zich geslachtelijk vermenigvuldigend) uit en daardoor kon de verscheidenheid zich honderdvoudig uitbreiden, omdat nu twee genetisch verschillende wezens zich konden verenigen en uit hun genetisch materiaal een volkomen nieuw wezen konden voortbrengen.

Eukaryoten vonden ook de eigenschap uit om levende wezens op te eten en daarmee de gemeenschap op de Aarde te versterken door behalve een geslachtelijke band, ook de intimiteit te beleven door roofdier – prooi verhoudingen. Tenslotte, op het einde van het tijdperk waarin zij de verst ontwikkelde organismen op Aarde waren, namen de eukaryoten de gewaagde stap om zich met triljoenen samen te voegen en zo Argos te doen ontstaan, het eerste meercellige dier.

Zeshonderd jaar miljoen jaar geleden, kwamen de meercelligen te voorschijn met een variatie van verschillende lichamen; zo ontstonden de koralen, wormen, insecten, krabben, sponzen, spinnen, gewervelde dieren, bloedzuigers en andere vormen die weer uitstierven. Het leven had zijn intrede gedaan in de meso -kosmos. Wormen leerden te kronkelen bij het zoeken naar een zachte prooi. Zij kregen vlezige vleugels die hen naar de oceanen konden brengen, vonden de tanden uit, terwijl anderen de schaal uitvonden. Oceaangolven lieten zeeplanten stranden op de hete rotsen. Omdat deze niet in staat waren om terug te kruipen, vonden zij de houtcel uit en leerden om rechtop te staan als mangrove bomen die groeiden langs oceanen en rivieren en die zich op hun beurt weer omvormden tot zaaddragende bomen die in staat waren om hele continenten met leven te bedekken. De dieren volgden de planten op hun weg naar de Aarde, en spoedig krioelden de continenten die gedurende twee miljard jaar levenloos op de aardkorst hadden gedreven, met amfibieën, reptielen, insecten en de grote dinosaurussen met hun glimmende ogen die konden reiken naar de door zonlicht overgoten bladeren van de kruinen van het bos.

Dat al die creativiteit plaats kon hebben op de Aarde kwam door verschillende stabiele omstandigheden. Dit waren de stabiliteit van de zon bij de verbranding van waterstof, de stabiele omwenteling van de Aarde rond de zon en de stabiliteit van triljoenen chemische verbindingen verspreid over de Aarde. Echter het sterrenstelsel is ook een geweldige haard voor rampen die de Aarde ook op regelmatige tijd bezochten; de grootste ramp gebeurde als andere hemellichamen botsten met de Aarde en haar broze weefsel van leven. Zevenenzestig miljoen jaar geleden, hadden er astronomische botsingen plaats die de atmosfeer en het klimaat op Aarde zo veranderden dat alle levende wezens een nieuwe vorm moesten vinden om te kunnen voortbestaan, ofwel ten onder gaan. Massaal uitsterven maakte dat veel dieren de dinosaurussen volgden in hun graven. Maar zulk een vernietiging opende ook nieuwe mogelijkheden waar o.a. de vogels en de zoogdieren gebruik van maakten die zich vermenigvuldigden en opbloeiden in het kielzog van de ramp.

bron foto:internet

Toen de zoogdieren twee honderd miljoen jaar geleden het leven op Aarde begonnen, ontwikkelden zij een emotionele gevoeligheid, een nieuwe eigenschap van het zenuwstelsel, om het heelal te ervaren. In het hele bestaan van de zoogdieren en speciaal tijdens de laatste zevenenzestig miljoen jaar van het Kenozoïcum, maakten de schoonheid en de verschrikking van de Aarde een diepe indruk op de psychische natuur van al de zoogdieren; de pracht van de veren van de vogels, de bedwelmende tooi van de bloemen, de heerlijkheid van de vruchten, de angst in het bos bij nacht en de oerbinding tussen moeder en kind. Dit liet een indruk achter bij alle walvissen, de knaagdieren, de zeeleeuwen, de vleermuizen, de olifanten, de stekelvarkens, de paarden, de spitmuizen, de herten, de chimpansees en de mensen. In zeldzame gevallen was onder de hoogste zoogdieren, speciaal onder de primaten, die emotionele gevoeligheid zo diep geworden dat er een nieuwe eigenschap tot leven kwam in het zenuwstelsel: het bewustzijn van zichzelf. Toegerust met deze twee eigenschappen zocht de mens zijn eigen plaats in de zich ontwikkelende Aardegemeen- schap.

Foto: internet

Vier miljoen jaar geleden begonnen in Afrika de mensen rechtop te lopen en nog twee miljoen jaar later, begonnen zij hun handen te gebruiken om gereedschappen te maken van het materiaal van de Aarde. Anderhalf miljoen jaar geleden konden deze rusteloze handen het vuur hanteren en zo de energie van de zon gebruiken die was opgeslagen in hout en hun eigen producten te maken. Vijfendertigduizend jaar geleden, begonnen de mensen die hun verwondering voor hun bestaan wilden uitdrukken in vieringen, die tot uiting kwamen in grotschilderingen diep in de Aarde. Ze brachten nachten door met feesten en musiceren, met rituelen bij het overlijden van vrienden en de wisseling van de seizoenen. Deze werden weergegeven in artistieke afbeeldingen van de dieren, zo diep in hun geest vastgelegd

Foto: internet

Door deze menselijke ontwikkeling mens kwam er op de Aarde een inzicht omtrent de zaden, de wisseling van de seizoenen en van het oerritme van het heelal. Hoewel enige kennis hiervan al miljoenen jaren tevoren aanwezig was en hoewel mensen al een paar miljoen jaar met deze kennis werkten, begon de mens pas twaalf duizend jaar geleden hier bewust gebruik van te maken door het tam maken van dieren en het cultiveren van planten: tarwe, gerst en geiten in het Midden Oosten, rijst en varkens in Azië, maïs, bonen en alpacagras in Amerika. Omdat er voldoende voedsel was kon de bevolking groeien. De eerste Neolithische dorpen die mensengroepen groter dan duizend mensen konden onderhouden waren Jericho, Çatal Hüyük en Hassuna: tien duizend jaar geleden. Spoedig ontstonden over de hele planeet Neolithische dorpen. Dit was de meest radicale sociale verandering die zich ooit in de menselijke geschiedenis voltrok. In deze nieuwe menselijke samenleving werd pottenbaken, weven en architectuur uitgevonden. Er verschenen kalenders die de kosmische ritmen vastlegden, rituelen werden ontwikkeld en heiligdommen voor de Grote Moeder godheid opgericht die de eredienst voor totem dieren van het Paleolithicum vervingen.

Het belangrijkste is dat de grote meerderheid van de kernachtige termen van de diverse talen van de mens in die tijd tot stand kwamen, die oertypen van symbolen die het menselijke genetische erfgoed konden activeren. In dit tijdperk tien tot vijf duizend jaar geleden, hadden er belangrijke ontwikkelingen plaats in de taal, godsdienst, kosmologie, de kunsten, muziek en dans, die krachtige archetypen droegen. De stedelijke beschavingen die volgden konden beschouwd worden als een uitbouw van de culturele patronen die tijdens het Neolithicum werden gevestigd.

Vijf duizend jaar geleden ontstond er een nieuwe manier van leven, de stedelijke beschaving. Zoals aanvankelijk de cellen met een kern geen idee hadden dat hun activiteit zou uitlopen op complexe dierlijke organismen, zo ook hadden de mensen in de Neolithische dorpen van Sumerië geen idee dat hun sociale samenleving zou uitgroeien tot de krachtcentrales van het menselijke gebeuren: Babylon, Paris, Persepolis, Benares, Rome, Jeruzalem, Constantinopel, Athene, Bagdad, het Tikal meer van de Maya’s, Cairo, Mecca, Dehli, Tenochtitlan van de Azteken, Londen en Cuzco, de Inca Stad van de Zon.

De uitvinding van de bureaucratie met hiërarchische gezagsverhoudingen en nadruk op specialisatie, maakte snelle veranderingen mogelijk onder de mensen en in de natuur. Rivieren werden irrigatiesystemen voor de landbouw. Handelstransacties maakten gebruik van de energie van hele landen, als karavanen de wereld doorkruisten en er schepen werden gemaakt van bomen uit de bossen. De bevolking en de rijkdom namen snel toe, piramiden verschenen met fraaie tempels, prachtige heiligdommen, schitterende paleizen en kathedralen. Om deze stedelijke centra met hun concentratie van rijkdom en macht te beschermen en om grote gebieden van de planeet onder gezag van een staat te houden, werden legers opgericht. Die moesten met hun wapentuig, versterkingen en voortdurende oorlogen hele continenten doorkruisen, ondersteund door de oorlogsgoden die in de plaats waren gekomen van het beeld van de Grote Moeder, als de voornaamste symbolen van het menselijk gebeuren.

Te midden van deze turbulenties werden in de menselijke geest geboren de Tao, Brahman-Atman, de Hemel en het Nirwana vanwege het lijden in de wereld en de behoefte aan een hiernamaals na het lijden. Daarmee kwamen de wereldgodsdiensten op: het Boeddhisme, het Christendom en de Islam. Deze drongen de centra van de beschaving op de planeet binnen, van Europa door Noord- Afrika en India, en door het Eurasische continent naar China en Zuidoost Azië. Alleen de sub-Sahara, Amerika, Australië en enkele groepen van inheemse bevolking ontsnapten aan de overheersing en invloed van deze vier beschavingshaarden: het Midden Oosten, Europa, India en China.

Vijfhonderd jaar geleden begonnen de Europeanen aan de derde van de reeks grote volks- verhuizingen van de mensheid. De eerste had plaats toen de Homo Erectus (rechtop lopende mens) in noordelijke richting uit Afrika naar Eurasië reisde. Tijdens de tweede volksverhuizing trok Homo Sapiens (de huidige moderne mens) in de richting van Amerika en Australië. Het voornaamste verschil van de laatste verhuizing in de zestiende en zeventiende eeuw met de vorige volksverhuizingen was, dat nu de Europeanen nu waar ze ook heen gingen andere mensen ontmoetten. Uitgerust met superieure technieken en bureaucratieën koloniseerden zij de volken van de hele planeet, speciaal in Amerika en Australië. In de negentiende eeuw werd India toegevoegd als een kolonie, en werden Japan en China gedwongen handel te gaan drijven met Europa. De culturele en politieke betrekkingen van de mensheid veranderden zodoende op een radicale manier omdat de verschillende mensengemeenschappen met elkaar in contact kwamen en een gemeenschappelijk lot tegemoet gingen zoals nooit tevoren was gebeurd.

foto Internet

 

Terwijl deze mondiale politieke betrekkingen vorm kregen, kwam er in Europa een eigen ontwikkeling tot stand: de nationale staat met een eigen regering. Deze liberale democratische beweging die zich zou verbreiden over de hele planeet, begon op een gewelddadige manier met de Amerikaanse revolutie in 1776 en de Franse Revolutie in 1789. De nationale staat schiep tijdens de negentiende en de twintigste eeuw een hechte gemeenschap die de clan, het dorp en de hoofdstad verving. De heilige mystiek van de nationale staat kon worden gevonden in de idealen van het nationalisme, vooruitgang, democratische vrijheden en individueel recht op eigendom en verdienste. Zodoende namen conflicten tussen nationale staten het karakter aan van heilige oorlogen omwille van deze heilige idealen, hetgeen uitliep op spanningen in heel Europa. Tijdens de twintigste eeuw raakte ook de hele wereld erbij betrokken.

De dominante eenheid die nu opkwam was niet een speciale nationale staat, maar de multinationale onderneming. Deze nieuwe instellingen gebruikten uitgebreide wetenschappelijke, technologische, financiële en bureaucratische macht om het Aarde gebeuren te gebruiken voor een economisch doel. Op het einde van de twintigste eeuw verdwenen de vernietigingen van de oorlogen in het niet vergeleken bij de vernietiging van de natuur door de plundertocht van de industrie. In geologische termen uitgedrukt, kwam er door de mens een einde aan het zevenenzestig miljoen jarige tijdperk van het Kenozoïcum.

De industriële mens groeide aan tot miljarden en werd zo het talrijkste van alle organismen op de Aarde. Deze mens drong zich binnen in de ecosystemen over de hele planeet, daarmee drastisch de verscheidenheid op de Aarde verminderend en het leeuwendeel van het bruto Aarde product gebruikend voor menselijke sociale doeleinden. Tijdens dit alles trad er een geweldige verandering op in het bewustzijn van de mens. Mensen ontdekten dat het heelal als geheel niet alleen een achtergrond is, niet alleen een plaats, het heelal is zelf een zich ontwikkelende gemeenschap van wezens. Door wetenschappelijk onderzoek ontdekten de mensen dat zij participanten zijn in dit evolutieproces van vijftien miljard jaar dat een complex functionerende Aarde heeft voortgebracht. Een aanhoudende en serieuze poging om het proces van het heelal te doorgronden werd gedaan door de westerse wetenschappers: Copernicus, Kepler, Galilei Newton, Buffon, Lamarck, Hutton, Lyell, Darwin, Spencer, Herschel, Curie, Hubble, Planck, Einstein en het hele moderne wetenschappelijke onderzoek. Dit bracht een radicaal nieuw verstaan van het heelal voort, niet alleen als kosmos, maar als een kosmogenese, een zich ontwikkelende gemeenschap met een belangrijke rol voor de mens in dit gebeuren.

Meer dan vijftien miljard jaar had het heelal sterren voortgebracht, sterrenstelsels, supernova’s, de eerste cellen, de meer ontwikkelde eukaryoten, de ontwikkeling van de dieren, planten en het zich bewust worden van zichzelf dat doordrong in de vele delen van de Aarde gemeenschap. De toekomst van de Aarde gemeenschap zal in hoge mate afhangen van de beslissingen die door de mensen gemaakt worden die zo diep zijn doorgedrongen tot zelfs in de genetische code van de Aarde.

De toekomst zal worden bepaald in het spanningsveld tussen het Technozoïcum, dat een toekomst voorstaat met toegenomen gebruik van de rijkdommen van de Aarde, alles ten voordele van de mens en zij die Ecozoïcum voorstaan : een nieuwe manier relatie tussen mens en Aarde, waarvoor het welzijn van de gehele Aarde gemeenschap de primaire zorg is

foto NASA

 

Proloog: The Universe Story

  • From The primordial Flaring Forth to the Ecozoic Era. A Celebration of the Unfolding of the Cosmos. Brian Swimme en Thomas Berry  ISBN 0-06-250835-0   Bewerking en vertaling: J. Barten en E. Verrijt

Verdere verdieping

  • Journey of the Universe Brian Thomas Swimme Mary Evelyn Tucker ISBN 978-0-300-17190-7
  • The Hidden Heart of the Cosmos. Brian Swimme ISBN 1-57075058-0
  • Film The Journey of the Universe, Brian Swimme and Mary Evelyn Tucker, zeer aan te bevelen zie: http://www.brianswimme.org voor boeken films.
  • You tube daar zijn vele videoclips te vinden over het Nieuwe Verhaal, etc. Zoek onder Brian Swimme. https://www.youtube.com/playlist?=PL4394954F874680D1
  • Zie htpps://school.bighistoryproject.com  en https://bighistoryproject.com/curricula
  • Deep Time Journey Network   https://deeptimejourney.org
  • Story telling https://www.youtube.com/watch?v=5FmVJZmwpyA
  • Mary Coelho, artist and author : www.universestory.com

Om het verhaal te vertellen aan kinderen

  • Born with a bang. The Universe tells our Cosmic Story.Jennifer Morgan, illustrations Dana Lynne Andersen ISBN  1-58469-032-1
  • Mammals who Morph. The Universe tells our Evolution Story. Jennifer Morgan, illustrations Dana Lynne Andersen ISBN 1-58469-085-2
  • From Lava to Life. Our Universe tells our Earth Story.  Jennifer Morgan, illustrations Dana Lynne Andersen ISBN 1-58469-042-9

 

 

foto: Universe NASA

Waar kom ik vandaan? Nieuwe Ontdekkingen

Wetenschappers hebben een nieuw sterrenstelsel ontdekt dat volgens hen de eerste sterren in het universum bevat, dat vlak na de oerknal werden gevormd. Het is het meest heldere hemellichaam dat ooit is ontdekt.

A natal Microcosm

photo NASA

Dat maakte de Europese Zuidelijke Sterrenwacht (ESO) woensdag  ( 17 juni, 2015) bekend. De ontdekking wordt gepubliceerd in wetenschappelijk tijdschrift The Astrophysical Journal. Het sterrenstelsel is CR7 genoemd, naar de initialen en het rugnummer van de Portugese voetballer Christiano Ronaldo. De sterren in CR7 zijn zogenaamde populatie-III-sterren. Het wordt aangenomen dat zij voorkwamen uit primordiaal materiaal dat overbleef na de oerknal. Tot op heden waren de bewijzen voor hun bestaan puur theoretisch.

Universiteit Leiden

De ontdekking werd gedaan met de European Space Observatory’s Very Large Telescope (VLT) door een internationaal team dat werd geleid door David Sobral van de universiteit van Lissabon en de universiteit Leiden. Ze vonden een forse uitstoot van geïoniseerd helium in CR7, maar geen tekenen van zwaardere elementen. Dit betekende dat het team het eerste sterke bewijs had gevonden voor het bestaan van clusters van populatie-III-sterren met geïoniseerd gas in een sterrenstelsel in het vroege universum. Sobral: “Deze sterren waren degenen die de eerste zware atomen produceerden, die er uiteindelijk toe leidden dat wij nu hier zijn. Veel opwindender dan dat wordt het niet.”

‘Ouders’

Alle zwaardere chemische elementen, zoals zuurstof, stikstof, koolstof en ijzer (die ondermeer essentieel zijn voor het ontstaan van leven) werden gevormd in de harten van deze sterren, waarmee zij de ‘ouders’ van alle andere sterren, planeten en het leven op aarde zijn. Dit betekent dat de eerste sterren zelf moeten zijn ontstaan uit de enige elementen die na de oerknal voor handen waren: waterstof, helium en kleine hoeveelheden lithium. De sterren waren honderden of zelfs duizenden keren groter dan de zon (een populatie-I-ster) en zijn waarschijnlijk ontploft in supernova’s toen ze ongeveer twee miljoen jaar oud waren. In astronomische termen is dit een korte levensspan. Mede-auteur van de studie Jorryt Matthee van de universiteit Leiden, zegt: “Ik heb me altijd afgevraagd waar we vandaan kwamen. Als kind wilde ik al weten waar de elementen vandaan komen: het calcium in mijn botten, het koolstof in mijn spieren, het ijzer in mijn bloed. Nu heb ik ontdekt dat ze zijn gevormd tijdens het prille begin van het universum, door de eerste generatie sterren.”